a poem by Goldy Sidhu

ANTI-SONG

ਓਹ ਸਾਦਾ ਜਿਹੀ ਕੁੜੀ ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਿੰਨੀ ਕਾਬਲ ਹੈ,

ਸੋਹਣੀ ਤਾਂ ਓਹ ਐਨੀ ਵੀ ਨੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਹੂਰ ਲਿਖਾਂ,
ਰੂਪ ਦੀ ਰਾਣੀ,ਚੰਨ ਦੀ ਚਾਨਣੀ,ਜਾ ਕੁਜ ਹੋਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਲਿਖਾਂ,
ਪਰ ਓਹਦੀ ਜੋ ਸੀਰਤ ,ਓਹਦਾ ਹਾਸਲ ਹੈ,
ਓਹ ਸਾਦਾ ਜਿਹੀ ਕੁੜੀ....

ਨਾ ਤਾਂ ਓਹਦੀ ਚੜੀ ਜਵਾਨੀ ਵਾਂਗ ਡਰੱਗ ਦੇ ਲਗਦੀ,
ਸਗੋਂ ਓਹ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਧੜਕਨ ਬਣਕੇ ਸੀਨੇ ਅੰਦਰ ਵਜਦੀ,
ਨਾ ਹੀ ਓਹਦਾ ਕਜਲਾ ਮਾਰੂ,ਨਾ ਹੀ ਕੋਕਾ ਕਾਤਿਲ ਹੈ,
ਓਹ ਸਾਦਾ ਜਿਹੀ ਕੁੜੀ....

ਨਾ ਹੀ ਓਹ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਖਪਤ ਦੀ,ਸੋਚ ਉੱਚੀ ਦੀ ਵਾਲੀ,
ਜੈਲਦਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਕੋਈ ਨਾ,ਆਪ ਕਰੁ ਰਖਵਾਲੀ,
ਡਾਂਗ ਵਾਲਾ ਗਭਰੂ ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਗੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ,
ਓਹ ਸਾਦਾ ਜਿਹੀ ਕੁੜੀ....

The Alchemists

How some obedient sons of God ( for not eating the forbidden fruit, of knowledge, of course) have donned the hats ( or rather turbans here, oops !) of intellectuals in our universities ! For them everything goes, with assemblage of convulated metaphors, sans any rigour and labour of Mathematics, Philosophy,Science or Social Sciences Their designations are not the matter of real concern but frightening is the corruption and 'trans-migration' of impressionable young minds in their divine hands. They are far more consequential than the drug peddlers. They can convert meaningless statements into trans-intelligible and super-sensible truth-propositions. They can translate their empirical and mundane ambitions into sublime and sacred rituals. Hence I recommend a much-deserved elevated epithet for them- The Alchemists.

A philosopher is first a philosuffer

One who faces the  onslaughts of questions in their most cruel sense. Carrying the brunt of heat on his mind, body and life, he just does not sit to ponder, pondering is his way of life, his very mode of being which too stands in his question box, he walks with problems, inhales questions, exhales anxieties but feels enriched and joyous. Why is there something rather than nothing?, what is the other/opposite/frame of reference of universe/everything? what is time? what is space? what is unconscious? What is universal or particular? What is the absolute ground of ethics? how do we know what we know? what is a self?.....and so on.....he shouts, cries, faints, gets up, proves himself sane to the family and to his fellow beings, earns somehow to make his 'living', dances at being listened by wise, feels like going 'underground' at being encountered by the 'genius' ,complacent'experienced/enlightened'  preaching morons....but ........he dares to live...he is a philosopher. 

Questions !

Humans ought to be critical  to live with  questions and courageous enough to die with some.

 

A poem by Goldy Sidhu

ਕਾਂ ਪਿਆਸੇ ਇੱਕ -ਇੱਕ ਚੁਣਕੇ,ਵਿੱਚ ਘੜੇ ਦੇ ਜੋ ਸੁੱਟੇ ,
ਘੜੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਰਹੇ,ਓਹੀ ਕੰਕਰ ਮਿਲੇ.

ਬੰਜਰਾਂ ਤੇ ਬਰਸਣ ਦੀ ,ਆਸ ਫਿਰ ਮੈਂ ਕੀ ਰਖਾਂ,
ਪਰਬਤਾਂ ਦੀ ਚਾਹ ਜੇਕਰ,ਪਾਣੀਆਂ ਅੰਦਰ ਮਿਲੇ.

ਚਾਨਣਾਂ ਨੂੰ ਟੋਲਦੇ ,ਹਨ ਰਾਖ ਜੁਗਨੂੰ ਹੋ ਗਏ,
ਘਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਆਦਮੀ,ਹੋ ਗਏ ਖੰਡਰ ਮਿਲੇ.

ਇਸ ਤਰਾਂ ਦੇ ਰੋਜ ਮੈਂ, ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਪੰਛੀ ਵੇਖਦਾਂ,
ਜਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰ ਮਿਲੇ, ਪਰਵਾਜ ਲਈ ਨਾ ਅੰਬਰ ਮਿਲੇ.
-goldy

newtonian impotence

How would a Newtonian explain his impotence?
" I am not impotent, it's just gravity at its best '

If you want the change don't vote for Kejriwal, be a Kejriwal

Don't you guys find a striking similarity ! I mean, in looks.

Don't you guys see a striking similarity ! I mean, in looks.

Inauguration by the grandpa!

One of the penalties for refusing to participate in politics is that you end up being governed by your inferiors.